sen uyu ben daha uyuyamam meleğim
daha kokunu tenefeüs edip sımsıkı sarıp sarmalamam lazım bedenini
izlemem gözlemem büyülenmem lazım
günler aylar yıllar gibi meleğim..
göm yüzünü boynuma nefesin olsun tenim..
öyle özledim ki..
sanki her sensiz gecem eksik gibi..
kollarımda uyanmadığın günlerim mutsuz huzursuz
ne vardı ki hep olsan ya kolllarımda..
ama sus düşünme, cevap verme meleğim.. sadece uyu.. sen uyurken de ben seni sevmeye devam edeceğim..
bir masal gibi bir düş gibi ama sahici.. bir nefes gibi tutsak bir kafesteki özgürleşecek kuş gibi.. hayat gibi, ölüm gibi, aşk gibi.. ama değil asla bir sen gibi, bir ben gibi.. yaşadıklarımız tam anlamıyla “biz” gibi..
gözyaşlarımız, acılarımız ve kederlerimiz ise gözlerimizdeki bir iz gibi..
